Właściciel Tindera został ukarany grzywną w wysokości 11 milionów euro za naruszenie przepisów RODO. Irlandzka Komisja Ochrony Danych (DPC) ustaliła, że popularna aplikacja randkowa nie zapewniała użytkownikom pełnego dostępu do ich danych osobowych, mimo udostępniania specjalnego narzędzia służącego właśnie do tego celu. Niektóre informacje były pomijane bez uprzedzenia, inne przedstawiano jedynie w formie podsumowania. Decyzja regulatora pokazuje, że samo udostępnienie przycisku „Pobierz moje dane” nie oznacza jeszcze prawidłowej realizacji obowiązków wynikających z RODO.
Sprawa dotyczy spółki MTCH Technology Services Limited, należącej do amerykańskiej grupy Match Group, właściciela Tindera. Dochodzenie rozpoczęło się już w styczniu 2020 roku, a jego wyniki zostały publicznie ogłoszone 13 listopada 2026 roku. Po blisko siedmiu latach postępowania irlandzki organ nadzorczy uznał, że sposób udostępniania danych użytkowników naruszał art. 15 ust. 3 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych.
Tinder pozwalał pobierać dane, ale nie pokazywał wszystkiego
Przedmiotem postępowania było narzędzie Download My Data (DMD), czyli funkcja umożliwiająca użytkownikom pobranie informacji zgromadzonych na ich temat przez aplikację. Rozwiązanie miało ułatwiać realizację jednego z podstawowych praw przewidzianych w RODO – prawa dostępu do własnych danych osobowych. W praktyce użytkownik mógł złożyć wniosek, a następnie otrzymać przygotowany przez platformę pakiet informacji dotyczących jego konta i aktywności.
Problem polegał na tym, że pobierane zestawienia nie zawsze zawierały wszystkie dane osobowe przetwarzane przez Tindera. Irlandzki regulator ustalił, że niektóre kategorie informacji były całkowicie pomijane, a użytkownicy nie otrzymywali stosownego wyjaśnienia. W innych przypadkach zamiast właściwych danych udostępniano ich zbiorcze podsumowanie, które nie pozwalało uzyskać pełnego obrazu informacji przetwarzanych przez serwis.
Co istotne, nie chodziło o jednostkowe przypadki. Według DPC w okresie objętym dochodzeniem z narzędzia korzystały dziesiątki tysięcy użytkowników. Nie oznacza to automatycznie, że u każdej z tych osób wystąpiły identyczne braki, jednak skala wykorzystania funkcji pokazuje, jak duże znaczenie ma sposób jej działania.
Regulator nie przedstawił jeszcze publicznie pełnej treści decyzji, dlatego nie wiadomo dokładnie, które kategorie danych były pomijane ani jaki był szczegółowy mechanizm ich selekcjonowania. Nie ma również podstaw, aby na podstawie tej decyzji twierdzić, że Tinder ukrywał konkretne informacje w określonym celu. Samo stwierdzone przez organ niewłaściwe realizowanie prawa dostępu do danych stanowi jednak istotne naruszenie przepisów.
RODO gwarantuje dostęp do danych, a nie tylko ich wybranej części
Zgodnie z art. 15 RODO każda osoba ma prawo uzyskać od administratora potwierdzenie, czy jej dane osobowe są przetwarzane, a jeżeli tak – otrzymać do nich dostęp. Dotyczy to nie tylko podstawowych informacji identyfikacyjnych, takich jak adres e-mail czy numer telefonu, ale również innych danych osobowych gromadzonych i wykorzystywanych przez dany podmiot.
W przypadku aplikacji randkowych zagadnienie to ma szczególne znaczenie. Platformy tego rodzaju mogą przetwarzać informacje dotyczące profilu użytkownika, jego preferencji, aktywności w aplikacji, wiadomości, dopasowań, historii zakupów czy danych technicznych. Niektóre z tych informacji mogą być bardzo prywatne, a ich wykorzystanie wykracza poza proste wyświetlanie profilu innym osobom. Prawo dostępu pozwala użytkownikowi zweryfikować, jaki zakres danych jest rzeczywiście przetwarzany i w jakich celach.
Nie oznacza to jednak, że administrator musi udostępnić kod źródłowy swoich algorytmów, informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa albo dane osobowe innych użytkowników. Prawo dostępu ma określone granice. Nie można natomiast przedstawiać ograniczonego zestawienia jako pełnej realizacji prawa dostępu, jeżeli w rzeczywistości wniosek użytkownika nie został prawidłowo zrealizowany.
DPC zwróciła uwagę na istotne rozróżnienie. Automatyczne narzędzie pobierania danych nie musi samo w sobie obejmować wszystkich informacji znajdujących się w systemach administratora. Musi jednak w sposób uczciwy i przejrzysty informować użytkownika o zakresie udostępnianych danych, a organizacja nadal ma obowiązek prawidłowo realizować żądania wynikające z RODO. Innymi słowy, niepełny eksport danych może być dopuszczalny, ale nie może wprowadzać użytkownika w błąd co do zakresu realizacji jego praw.
11 milionów euro kary i trzy miesiące na dostosowanie procedur
Irlandzka Komisja Ochrony Danych zdecydowała o nałożeniu na MTCH Technology Services Limited administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 11 mln euro. Oprócz sankcji finansowej spółka otrzymała oficjalną naganę oraz nakaz doprowadzenia sposobu przetwarzania danych do zgodności z RODO w terminie trzech miesięcy.
Decyzja nie oznacza jednak zakończenia sporu. Match Group zapowiedziała odwołanie, podkreślając, że Tinder współpracował z regulatorem podczas prowadzonego postępowania i podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące stosowanych zabezpieczeń prywatności użytkowników. W dokumentach finansowych grupa wskazywała wcześniej, że część kwestionowanych zasad dostępu do danych i ich przechowywania wiązała się w jej ocenie z ochroną prywatności oraz bezpieczeństwa osób korzystających z aplikacji.
Ostateczne rozstrzygnięcie ewentualnego postępowania odwoławczego pozostaje więc otwarte. Na obecnym etapie wiadomo jednak, że irlandzki regulator stwierdził naruszenie przepisów i zastosował wobec spółki środki administracyjne.
Warto przy tym zaznaczyć, że sprawa nie dotyczy wycieku danych, ataku hakerskiego ani nieuprawnionego przejęcia informacji o użytkownikach. Naruszenie polegało na sposobie realizacji przysługującego im prawa dostępu do danych. To odrębny problem związany z ochroną prywatności, który nie wymaga wystąpienia żadnego incydentu cyberbezpieczeństwa.
Jak sprawdzić, jakie dane przechowuje Tinder?
Użytkownicy Tindera mogą samodzielnie wystąpić o udostępnienie informacji za pośrednictwem narzędzia zarządzania kontem. Po zalogowaniu należy wybrać opcję Download My Information, wskazać adres e-mail i złożyć wniosek. Serwis przesyła następnie wiadomość z odnośnikiem umożliwiającym pobranie przygotowanego archiwum. Udostępnione dane mogą obejmować między innymi informacje o koncie, ustawieniach, aktywności, wiadomościach, dopasowaniach oraz zakupach.
Jeżeli otrzymany pakiet wydaje się niepełny, użytkownik może zwrócić się bezpośrednio do administratora z żądaniem realizacji prawa dostępu na podstawie art. 15 RODO. Warto wówczas wyraźnie zaznaczyć, że chodzi o kopię przetwarzanych danych osobowych, a nie wyłącznie standardowy eksport dostępny z poziomu aplikacji. Można również poprosić o wyjaśnienie, jakie kategorie danych nie zostały uwzględnione w pobranym zestawieniu i z jakiej przyczyny.
Co do zasady administrator powinien odpowiedzieć na taki wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca. W uzasadnionych przypadkach termin może zostać przedłużony o kolejne dwa miesiące, ale użytkownik musi zostać poinformowany o przyczynach przedłużenia. Jeżeli żądanie zostanie zignorowane lub nieprawidłowo zrealizowane, osoba korzystająca z aplikacji może złożyć skargę do właściwego organu ochrony danych osobowych, w Polsce również do Prezesa UODO.
Sprawa Tindera to ostrzeżenie dla innych platform internetowych
Decyzja irlandzkiego regulatora ma znaczenie wykraczające poza rynek aplikacji randkowych. Coraz więcej serwisów internetowych udostępnia automatyczne funkcje eksportowania danych, przedstawiając je jako wygodny sposób realizacji obowiązków związanych z RODO. Takie rozwiązania rzeczywiście mogą zwiększać przejrzystość i ułatwiać korzystanie z praw przysługujących użytkownikom, ale ich skuteczność zależy od tego, czy udostępniane informacje odpowiadają rzeczywistemu zakresowi przetwarzania danych.
Przypadek Tindera pokazuje, że formalne udostępnienie narzędzia nie wystarcza do spełnienia obowiązków prawnych. Administrator odpowiada nie tylko za istnienie odpowiedniej funkcji, ale również za jej działanie, kompletność realizowanej odpowiedzi i przejrzystość komunikacji z użytkownikiem.
Dla osób korzystających z platform internetowych płynie z tego równie istotny wniosek: pobrany plik z danymi nie zawsze musi przedstawiać wszystkie informacje, jakie serwis posiada na ich temat. Dlatego warto pamiętać, że prawo do prywatności obejmuje także prawo do wiedzy o tym, jakie dane są przetwarzane – nawet jeżeli nie doszło do ich wycieku, kradzieży ani innego incydentu bezpieczeństwa.

